วันมาฆบูชา ตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน
3
คำว่า "มาฆะ" นั้น
เป็นชื่อของเดือน 3 ย่อมาจากคำว่า
"มาฆบุรณมี" หมายถึง
การบูชาพระในวันเพ็ญกลางเดือนมาฆะตามปฏิทินของอินเดีย
หรือเดือน 3
หลักธรรมที่ควรนำไปปฏิบัติคือ
"โอวาทปาติโมกข์"
ซึ่งเป็นหลักคำสอนสำคัญอันเป็นหัวใจของพระพุทธศาสนา
เพื่อนำไปสู่ความหลุดพ้น
หลักธรรมประกอบด้วย หลักการ 3 อุดมการณ์ 4
และวิธีการ 6 นอกจากนี้
ในวันมาฆบูชาได้เกิดเหตุอัศจรรย์ขึ้นพร้อม
ๆ กันถึง 4 ประการ อันได้แก่
1. วันนั้นตรงกับวันเพ็ญ ขึ้น 15
ค่ำ เดือน 3 ซึ่งพระจันทร์เสวยมาฆฤกษ์
2.
มีพระสงฆ์จำนวน 1,250 รูป
มาประชุมพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย ณ
วัดเวฬุวัน เมืองราชคฤห์ แคว้นมคธ
เพื่อสักการะพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
3.
พระสงฆ์ที่มาประชุมทั้งหมดล้วนแต่เป็นพระอรหันต์
ผู้ได้อภิญญา 6
4.
พระสงฆ์ทั้งหมดได้รับการอุปสมบทโดยตรงจากพระพุทธเจ้า
หรือ "เอหิภิกขุอุปสัมปทา"
และเพราะเกิดเหตุอัศจรรย์ 4 ประการข้างต้น
ทำให้วันมาฆบูชา เรียกอีกชื่อหนึ่งได้ว่า
"วันจาตุรงคสันนิบาต" ซึ่งคำว่า
"จาตุรงคสันนิบาต" นี้
มีความหมายตามการแยกศัพท์คือ
- จาตุร แปลว่า 4
- องค์ แปลว่า ส่วน
- สันนิบาต
แปลว่า ประชุม
